بس که در منظر تو حيرانم
شاعر : سعدي
| صورتت را صفت نميدانم | | بس که در منظر تو حيرانم | | که من از عشق توبه نتوانم | | پارسايان ملامتم مکنيد | | من به اميد وصل جانانم | | هر که بيني به جسم و جان زندست | | که به معشوق برنيفشانم | | به چه کار آيد اين بقيت جان | | من به شمشير برنگردانم | | گر تو از من عنان بگرداني | | ور براني مطيع فرمانم | | گر بخواني مقيم درگاهم | | ور ز سختي به لب رسد جانم | | من نه آنم که سست بازآيم | | چاره من دعاست ميخوانم | | گر اجابت کني و گر نکني | | گر به دست آيد آب حيوانم | | سهل باشد صعوبت ظلمات | | چه کنم پاي بند احسانم | | تا کي آخر جفا بري سعدي | | من کيم خاک پاي مردانم | | کار مردان تحملست و سکون | |
تازه های مقالات
ارسال نظر
در ارسال نظر شما خطایی رخ داده است
کاربر گرامی، ضمن تشکر از شما نظر شما با موفقیت ثبت گردید. و پس از تائید در فهرست نظرات نمایش داده می شود
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}